Friday, February 17, 2017

7th SUNDAY IN ORDINARY TIME



ONE LEVEL HIGHER

There was a documentary on the believers of different religions in the Holy Land. The Muslims spoke about their pride in their faith. The Jews explained how special the holy city is to their creed. And a Christian, a Catholic nurse, shared how she felt about Jesus’ demands. While she believed in Christ with all her heart, she said that she could not understand why Jesus asked his followers this difficult challenge: when someone strikes you on your right cheek, turn the other one as well (Mt. 5: 38-48). A bit laughing, she added that this would make the Christian’s head like a moving fan!

In today’s gospel, Jesus does really seem to be impractical. Instead of fighting, he counsels no resistance. Instead of keeping for oneself, he advises sharing all you have. Instead of hating, Jesus is firm on the wisdom of loving even those who do you harm or show you contempt.

But all these words have one goal, and that is perfection. The Lord Jesus is telling us that his followers are no longer just ordinary, common people of this world. They have been transformed. They are shining lights in their dark environment. They reflect the face, the attitude, the disposition of the One they follow. They are to be perfect, because their Father is perfect. Like Father, like children.

In many areas of modern life we are warned not to be mediocre or average. Walk the extra mile. Stretch yourself to the limit. Reach for the star. Go up one level higher. Give your best. (I-todo na iyan! I-level up na! Mag-buwis buhay na! - as they popularized in Tagalog.) And all these words are meant to encourage us to be our best and claim the gold at the end of the rainbow, in the realms of business, education, relationship, and dreams.

As Christians, we can be passive followers of the Lord. We can be nominal Catholics or Christians only. We can be cultural Christians only. But we will not truly become who we are intended to become – living images of the Father in heaven. Let us ask the Lord to give the grace to desire to live our faith to the full and to embrace the challenges that love, forgiveness and service place before us.

IKA-PITONG LINGGO SA KARANIWANG PANAHON



I-LEVEL-UP NA IYAN!

May dokumentaryo tungkol sa iba’t-ibang relihyon sa loob ng Jerusalem. Nagsalita ang mga Muslim tungkol sa pagpapahalaga nila sa kanilang relihyon. Nagpaliwanag ang mga Hudyo kung gaano ka-importante ang siyudad na iyon sa kanila. At isang Kristiyano, na Katolikong nurse ang nagsiwalat ng damdamin tungkol sa mga hamon ni Hesus. Hindi niya daw maintindihan kung bakit hinamon tayo ng Panginoon na kapag sinampal sa isang pisngi, ibigay pa ang kabila (Mt. 5: 58-48). Baka daw magmistulang electric fan naman ang ating mga ulo sa pagbaling sa kaliwa at sa kanan.

Sa mabuting balita ngayon, tila nga mukhang impraktikal ang Panginoon a. Sa halip na lumaban, huwag daw gumanti. Kesa magtago para sa sarili, ibigay sa kapwa ang kailangan nila. Mariin din ang kanyang payo na magmahal maging sa mga taong nananakit o nangmamata sa iyo.

Pero ang lahat ng ito ay may isang layunin, at iyan ay ang pagiging ganap. Para sa Panginoon, ang mga tagasunod niya ay hindi ordinaryo, hindi pangkaraniwang mga tao. Sila ay nabago na. Sila ay liwanag sa dilim. Sila ay larawan ng mukha, ugali at pananaw ng kanilang sinusundan. Dapat lang na maging ganap sila, dahil ganito ang kanilang Ama. Kung ano ang ama, ganun din ang mga anak.

Sa maraming larangan ng buhay, payo sa atin ay huwag maging pangkaraniwan lamang. Lubos-lubusin na. I-todo na. Abutin kahit mataas o malayo. I-level up na iyan. Magbuwis buhay na kung kinakailangan. Iisa lang ang kahulugan. Ibigay ang todo para maging pinakamagaling at makuha ang gantimpala ng buhay maging sa negosyo, edukasyon, relasyon, at pangarap.

Bilang mga Kristiyano, pwede namang maging tahimik na tagasunod lamang tayo ng Panginoon. Pwedeng Katoliko o Kristiyano lang sa pangalan. Pwedeng Kristiyano lang sa kultura or tradisyong sinusundan.  Pero hindi natin mararating ang layunin ng ating buhay – maging mga buhay na larawan ng ating Ama sa langit. Ipagdasal nating magkaroon ng biyaya na asamin na isabuhay ang pananampalataya nang lubos at yakapin ang mga hamon ng pag-ibig at pagpapatawad, at paglilingkod na dala sa atin ng Diyos.


Friday, February 10, 2017

IKA-ANIM NA LINGGO SA KARANIWANG PANAHON A



SINASABI KO SA INYO…

May layunin ang bawat mabuting balita. Nagsulat sina Mateo, Marcos, Lukas at Juan (maaaring sila ang tunay na may-akda o iba na ginamit ang kanilang pangalan at impluwensya) ng buhay ni Hesus upang magsaad ng mahalagang mensahe sa mga mananampalataya. Ito din dahilan kung bakit hindi tinanggap ng simbahan ang mga “apocryphal or gnostic gospels”, dahil nga hindi nila nasasalamin ang tunay na mensahe ng Panginoon para sa kanyang mga alagad.

Si Mateo ay may malinaw na pakay bilang manunulat. Nais niyang ipakilala si Hesus sa mga Hudyo at Hentil bilang ang bagong tagapagbigay ng batas, mas mataas pa kay Moises, at may kapangyarihang mula sa itaas. Ang Panginoong Hesukristo ang Tagapagbigay ng Batas ng Bagong Tipan.

Sa mabuting balita ngayon (Mt 5), nakikita natin si Hesus, sa halip na baligtarin ang batas na tinanggap ng mga ninuno ng Israel, ay nagpapaliwanag ng bagong pang-unawa sa batas na ito. Sa tulong nito, inaayos niya, pinadadalisay niya at pinalalalim niya ang Batas ayon sa kanyang karunungan at kapangyarihan. “Narinig ninyo na sinabi” – iyan ang lumang batas. “Ngunit sinasabi ko sa inyo” – iyan naman ang batas ni Kristo.

Ang Batas ay ibinigay ng Diyos kay Moises sa bundok. Kung tutuusin, hindi ito batas ni Moises kundi Batas ng Diyos, at si Moises ay kasangkapan lamang. Kailanman hindi nagsalita si Moises tulad ni Hesus, at kahit sino man sa Israel ay hindi rin nagawang magsalita ng “sinasabi ko sa inyo” dahil takot silang mapagkamalan na nagnanakaw ng kapangyarihang hindi sa kanila, lampas sa kanila at nararapat lamang sa Diyos.  Dahil Anak ng Diyos, at kaisa ng Ama, si Hesus ay makapagbibigay ng bagong mukha sa batas. At kung noong una, ang batas ay naunawaan bilang marahas, nakakatakot at matindi, ngayon naman nais ng Panginoong Hesus na maunawaan ang kanyang batas bilang daluyan ng pag-ibig, pagkalinga at katapatan sa kalooban ng Diyos.

Hilingin nating matuto tayong makinig kay Hesus habang nag-aanyaya siyang pahalagahan natin ang kanyang batas. Gayundin, magkaroon nawa tayo ng biyayang sundin ang batas ng pag-ibig sa pagsasabuhay nito sa ating mga sitwasyong kinalalagyan.



6TH SUNDAY IN ORDINARY TIME A



I SAY TO YOU…

The gospels were written for a purpose. The gospel writers, Matthew, Mark, Luke and John (whether they were the real authors or names used by some others writing under their influence), put to writing the prevailing accounts of Jesus’ life, death and resurrection, in order to convey a message to the believing community. It was for this reason too, that the so-called apocryphal gospel or gnostic gospels, written much later, were judged by Christians as unreliable in proclaiming the faith – they failed in transmitting the true message of Christ.

Matthew whose gospel we read every Sunday this year, had a clear goal as a writer. He wanted to present Jesus to both Jews and Gentiles, as the new lawgiver, higher than Moses, and with authority coming from on high. Jesus is the Lawgiver of the New Covenant.

Today’s gospel (Mt 5) shows us how Jesus, without revoking the law given to their ancestors, interprets in a new way, the Law. In the process, he refines it, amplifies it, and deepens it, according to his own wisdom and authority. “It was said to your ancestors” – that’s the old law.  “But I say to you” – this is the new law of Christ.

The law was given to Moses on the mountain by God. This is in fact, not the law of Moses, but truly the law of God, and Moses was only the instrument to promulgate it. Moses therefore never spoke as Jesus did, nor did anyone in Israel before say “I say to you…,” for to do so would be to claim an authority beyond your power, to claim divine mandate. But how confidently and effortlessly Jesus does just that. Because he is God’s Son, one with his Father, Jesus can give the law a new face. And where once, the law was understood as imposing, rigid, or harsh, Jesus wants us to see the loving, caring, and sincere side of God’s holy will.

This week let us take time to listen to Jesus as he invites us to appreciate his law. Let us also ask him to give us the grace to follow the love of love by putting it in practice in the situations we find ourselves in.




Friday, February 3, 2017

IKA-LIMANG LINGGO NG KARANIWANG PANAHON A

-->
NATATAGO PERO HINDI NATATAHIMIK



Nabasa ko ang libro ni Kurosawa na ngayon ay isa nang pelikula ni Martin Scorsese, ang “Silence.” Tungkol ito sa mga “nagtatagong Kristiyano” ng Japan. Sa bansang ito kasi, ang paglaganap ng pananampalataya ay sinundan ng matinding pag-uusig sa mga Katoliko. Kaya lagi silang umiiwas na makilala o matagpuan ng mga maykapangyarihan. Natuto silang maging “nagtatagong Kristiyano” upang patuloy mabuhay ang kanilang pananampalataya.



Tiyak nauunawaan ng Panginoong Hesus kung bakit maraming pinag-uusig na mga kapatid niya ay dapat itago ang kanilang pananampalataya. Pero ang diwa nito ay kailanman hindi dapat at hindi kayang itago. Sa Mabuting Balita ngayon (Mt. 5: 13-16) ibinunyag ni Hesus ang kanyang pangarap para sa mga alagad – kayo ang asin… kayo ang ilaw ng sanlibutan.



Ang pagiging asin at ilaw ay hindi nangangahulugan na paglago sa kayabangan at palabas na pagpapamalas ng pananalig. Ibig sabihin nito ay paglago sa pag-ibig sa kapwa na marka ng isang Kristiyano. Sabi sa unang pagbasa (Is 58), darating ang liwanag kung magpapakita ng pagmamahal sa mga nagugutom, walang damit at mga nangangailangan. Ang asin at ilaw ay mga larawan na nagpapaalala sa atin na hingin ang biyaya na madagdagan ang ating pag-ibig at paglilingkod.



Ang pagiging asin at ilaw ay hindi kahulugan na pagiging palaban tungkol sa pananampalataya. Ang dami ngayong mga grupo na agresibo sa pagiging Katoliko dahil matatag daw sila, matapang daw sila, at handa daw silang makipaglaban sa iba tungkol sa pananampalataya nila. Ang ikalawang pagbasa (1 Cor 2) ay nagsasabing si San Pablo man ay walang anumang sandata, maliban sa kanyang pananalig kay Jesukristo, “na nakapako sa krus.” Ang tanging sandata niya ay ang kapangyarihan ng Diyos sa pamamagitan ng Espiritu Santo.



Si Ka Luring ay isang simpleng katekista na nagturo sa mga bata sa public school, dumalaw sa mga dukha sa squatters area, nagbahagi ng anumang mayroong siya, at nagdasal para sa mga lumalapit sa kanya. Kahit matagal nang yumao, patuloy pa rin siyang inaalaa bilang modelo ng mga katekista, hindi dahil makapangyarihan o magaling siya kundi dahil tapat siya sa pananampalataya. Kagaya ng sinabi ng Panginoong, si Ka Luring ay naging asin at ilaw ng daigdig. Nawa’y maging tulad tayo ng babaeng ito na nagbigay kulay sa buhay ng iba.



Ipagdasal natin ang mga Kristiyanong pinag-uusig saanman sa daigdig.


5th SUNDAY IN ORDINARY TIME A

-->
HIDDEN BUT NOT SILENT



Last year I read Kurosawa’s book that now has been adapted into the film “Silence” by director Martin Scorsese. It is a moving tribute to the so-called “hidden Christians” of Japan. In that country, the spread of the faith was met with harsh and brutal persecution of the believers. The Catholics were always trying to avoid detection and capture. In time, they learned to successfully “hide” their faith.



Certainly, the Lord Jesus Christ understands why persecuted Christians everywhere will need to hide their faith from their enemies. But the spirit of the faith will and can never be hidden. Todays gospel (Mt. 5: 13-16) reveals Jesus’ vision of his disciples – you are the salt of the earth, you are the light of the world.



Becoming salt and light does not mean growing in pride and ostentation about one’s faith. It has something to do with charity, which is the mark of the true follower of the Lord. The first reading (Is. 58) says that “your light shall break forth” only when you share your bread with the hungry, clothe the naked and not turn your back on your people. Salt and light are images that remind us to beg God for the grace of increased charity and service for others.



Becoming salt and light does not mean becoming militant about our faith. There are many aggressive groups of Catholics that proclaim how strong their faith is, how proud they are as faithful, how courageous they are to defend their faith.  The second reading (1 Cor 2) shows us how Paul had nothing to cling on to, except to his faith in Jesus Christ, “and him crucified.” His only weapon was the power of God through the Holy Spirit.



Ka Luring was a simple catechist who taught catechism in the public schools, visited the poor in their homes, shared whatever she had with the needy, and prayed sincerely for those in need. Long dead, she is still remembered as the model catechist, not because she was powerful but because she was true to her faith. She, as Jesus intended, became salt and light of the world. May we have the same love and courage that made her life beautiful.



Let us remember to pray for persecuted Christians everywhere…


















Friday, January 27, 2017

IKA-4 NA LINGGO SA KARANIWANG PANAHON A

-->

ANG PINAKADAKILANG GURO



Nagsimula na tayong maglakbay sa pagtuklas ng Mabuting Balita ni Mateo. Ito ang una sa mga ebanghelyo sa listahan ng Bibliya at una din sa listahan ng ebanghelyo sa listahan ng liturhiya ng simbahan. Para sa simbahan, ang mabuting balitang ito ang pinakamaganda sa lahat dahil sa nilalaman, istilo at mensaheng dala nito.



Ngayon dinadala tayo ni Mateo sa bundok upang doon ay makinig kay Hesus. Nagsulat si Mateo noong taong 80-90 AD sa mga Hudyo at Hentil na kapwa naging mga Kristiyano. Sa magkahalong grupong ito, ano ba ang mensahe ni Hesus? Ibinibigay ito sa atin sa tulong ng mga pangaral ng Panginoon, at ang una dito ay pangaral sa bundok (Mt. 5:1-12).



Nagtuturo si Hesus sa mga alagad bilang tagapagbigay ng batas at guro ng bagong tipan. Kung sa lumang tipan, si Moises ang tagapagturo, para sa mga Kristiyano, natagpuan na ang mas higit pang guro, ang ating Panginoon Hesukristo, na siyang “Diyos na sumasaatin na.”



Ang mga turo tungkol sa “mapapalad” ay katabi ng Sampung Utos ng Diyos sa puso ng bawat Kristiyano bilang malinaw na pahayag ng kalooban ng Diyos. Sa Ingles, ang “beatitudes” ay may kahulugan “maligaya o mapalad” at ito ang salitang ginagamit ng Panginoon upang simulan ang bawat aral niya ngayon.



Mapapalad ang mga dukha sa espiritu, ang mga nagluluksa, ang mga banayad, ang nagugutom at nauuhaw sa katarungan, ang mahabagin, ang malinis ang puso, ang nagdadala ng kapayapaan, at ang mga inuusig dahil sa pananampalataya. Maaari nating pagnilayan isa-isa ang mga ito sa isang retreat o sa tuloy-tuloy na linggo ng panayam. Pero higit sa lahat, tandaan nating ang mga ito ang handog na daan ni Hesus para sa ating naghahanap ng kaligayahan sa buhay at mabuting kaugnayan sa Panginoong Diyos.



Ang problema, nakikinig pa ba tayo sa pagpapahayag ni Mateo, na si Hesus ang Tunay na Guro at Gabay ng ating buhay? Isinasapuso ba natin ang mga salita ng Panginoon? Nakakalungkot na ngayon mas higit na naniniwala tayo sa magagandang salita at pangako ng mga pulitiko kesa sa salita ng Diyos. Marami ngang ayaw makinig sa aral ng simbahan pero paniwalang-paniwala sa aral na na nagsasabing mabuting pumatay ng tao, sumira ng buhay sa sinapupunan ng ina, magwasak ng pamilya at maghasik ng pagkakahiwalay at takot sa pagitan ng mga tao.



Kung talagang naniniwala tayo sa aral ng Panginoon, hindi ba at dapat lalo tayong maniwala sa katauhan niya na Anak ng Diyos at tunay na Guro ng ating buhay? Sino ang mas pinaniniwalaan mo, si Hesus ba talaga na bukal ng buhay at kagalakan o mga taong magaling magsalita pero nagdadala sa atin sa landas ng kamatayan?