Friday, August 26, 2016

22ND SUNDAY IN ORDINARY TIME C

-->
HUMBLE LOVE



The gospel today (Lk 14:1, 7-14) is Jesus’ invitation to humility of heart. Having been invited to a luscious banquet, the Lord uses the occasion to teach and to challenge people to have a lowly heart.



It is easy to understand the way of humility addressed to the guests.  They are not to choose the better seats reserved for people of higher dignity. They are to wait for the host to show them their proper place. This is how we normally understand humility, not to think of ourselves as deserving, entitled or better than others.



But a complete picture of true humility is seen in Jesus’ challenge to the host of the party.  To have a humble heart, the host must open his banquet to the least expected, to people he does not prefer to invite, to a crowd that is alien to his taste and sensibilities.



Real humility is not only in self-abasement; it is also in opening one’s heart to the company of people who need the most love and the most care. It is in associating yourself with the people you can easily avoid or ignore.  It is in the act of breaking open the circle of familiarity limited to a few, to others who are just waiting to be invited.



Not all of us throw parties like a rich man. But all of us have our own preferred circle of friends, and consequently, there are people we do not wish to be identified with. If you are rich, you don’t enjoy the company of the poor. If you are intelligent, you don’t want to mingle with the ignorant. If you are famous, why will you desire to live among the ordinary folks?



Jesus said however, that there is a reward to the truly humble, to the one who allows other people into his company, into his home, into his heart. There is reward in heaven for those with open hearts. And on earth they shall reap the gratitude of those they have welcomed and embraced.

IKA-22 LINGGO NG KARANIWANG PANAHON K

-->
PAG-IBIG NA MABABANG-LOOB



Sa Mabuting Balita ngayon (Lk 14: 7-14) naroon ang paanyaya ng Panginoong Hesus tungo sa kababaang loob. Naimbitahan siya sa isang piging at ginamit ito ng Panginoon na pagkakataon upang magturo at humamon sa mga tao na magkaroon ng pusong mababang-loob.



Tila madali ang landas ng pagiging mababang-loob para sa mga naanyayahan sa piging. Basta lang daw huwag piliin ang mga upuang nakalaan sa matataas na tao.  Hayaan lamang daw ang punong-abala na ituro sa iyo kung saan ang puwesto mo. Ganito naman talaga ang normal nating pagkakaunawa sa kababaang-loob, ang huwag ituring ang sarili na karapat-dapat, mas mataas o mas magaling sa iba.



Pero hindi kumpleto ang larawan ng tunay na kababaang-loob kung hindi pakikinggan ang hamon ng Panginoong Hesus sa nag-aanyaya sa piging, ang punong-abala. Para magkaroon ng pusong mapagkumbaba, dapat buksan ng punong-abala ang kanyang pintuan sa ibang tao, pati na iyong hindi niya karaniwang inaanyayahan, iyong hindi malapit sa kanya.



Ang tunay na kababaang-loob ay hindi sa pagbaba lamang ng sarili; ito rin ay sa pagbubukas ng puso sa mga taong mas higit na kailangan ang ating pagmamahal at kalinga. Ito ay ang pakikihalubilo sa mga madali at madalas nating iwasan at layuan. Ito ay ang pagwasak ng maliit nating grupo ng mga kaibigan, upang makapasok ang mga naghihintay na maanyayahan.



Hindi naman lahat tayo ay nagpapa-party tulad ng mayaman sa ebanghelyo. Pero tiyak na tulad niya, may maliit na grupo tayo ng mga kaibigan at may mga tao rin namang iniiwasan. Kung mayaman ka, hindi mo gustong makibarkada sa mahihirap. Kung matalino ka, hahanap ka ng kapwa mo matalino. Kung sikat ka, di ba mas gusto mong sikat din ang mga kaibigan mo?



Pero sabi ng Panginoon, may gantimpala sa mga mababang-loob, sa mga taong nagpapatuloy ng iba sa kanilang grupo, sa kanilang tahahan at sa kanilang puso. May gantimpala sa langit ang bukas ang puso at sa lupa naman may pasasalamat at pagmamahal ng mga taong niyakap at tinanggap nila sa kanilang buhay.




Friday, August 19, 2016

IKA-21 LINGGO NG KARANIWANG PANAHON K

-->
LUMAYO KAYO!



Shocking talaga ang tono ng mabuting balita ngayon (Lk 13: 22-30) kung saan tila ipinagtatabuyan ng Panginoon ang mga tao.  Kapag kumatok sa pintuan ng panginoon upang makapasok, may sasagot daw mula sa loob, “Hindi ko kayo kilala.”  Kapag sinabi ng mga tao na kabarkada sila ng panginoon ng tahanan, sasagot ito, “Lumayo kayo sa akin.”

Sinasabihan bat tayo ng Panginoon Hesus na talagang konti lang ang maliligtas at makakapasok sa langit? Nasaan na ang mainit na pagtanggap na kaakibat ng kanyang salitang: “Halikayo at sumunod kayo sa akin.”?



Ang gustong ipahiwatig ng mabuting balita ay hindi limitado sa iilang ispesyal na tao ang kaharian ng langit. Papunta si Hesus sa Jerusalem noon at nagtuturo siya. Nag-aanyaya siya na damahin ang pag-ibig ng Ama. Binubuksan niya sa mga tao ang pintuan ng buhay na walang hanggan. Kaya, hindi si Hesus, hindi ang Ama ang nagsasara ng pintuan ng langit.



Sa halip ang mga tao ang tunay na hindi nagpapahalaga sa paanyaya ng Diyos. mas pinipili nila ang maluwang na daan patungo sa kapahamakan, kaysa ang makipot na daan na patungo sa buhay. narinig na nila ang pangaral, nakita ang mga himala, nakahalubilo ang Anak ng Diyos, pero tumanggi pa rin silang maging seryoso sa mensahe.



Maraming mga tao ang isinilang na sa loob ng pananampalatayang Kristiyano. Hindi kulang sa biyaya na natanggap mula sa Salita ng Diyos at sa paglilingkod ng simbahan. Pero mas nais ng mga tao na makinig sa ibang mensahe, sa matamis na pangako ng buhay na madali at kumportable, malaya at walang pananagutan.



Hindi ang Diyos ang nagsasara ng pinto, kundi tayong mga tao na tumatanggi sa kanya ang nagka-kandado ng pinto patungo sa langit.



Magdasal tayong ang pintuan ng langit na bukas na para sa atin, ang pintuan ng awa na nag-aanyaya sa atin, ay tumbasan din natin ng pusong bukas sa pagsunod sa Panginoon at hindi sa mga boses at impluwensya ng mundong ito.


21ST SUNDAY IN ORDINARY TIME C

-->
DEPART FROM ME!



The gospel’s tone might surprise us because the Lord seems to be sending people away (Lk 13: 22-30).  When a person knocks on the door of the master’s house and asks to enter, the voice from inside shouts “I do not know you.”  When people say that were in the company of the master, the latter replies, “Depart from me!”



Is the Lord telling us that indeed those who will be saved are few and that it is difficult to enter heaven?  Where is the welcoming tone of the Lord that says, “Come, follow me.”



The gospel actually destroys the idea that heaven is the exclusive domain of a few privileged souls.  Jesus was going to Jerusalem, and while passing through the towns and villages, he was teaching.  He was inviting people to experience the Father’s love. He was opening to them the door that leads to eternal life. So, it is not Jesus, not the Father, who limits entry into the kingdom.



Jesus however is telling the people how much they have ignored his invitation. They chose the wide doors that lead to destruction, rather than the narrow door towards life. They have heard the preaching, seen the miracles, encountered the Son of God, and yet they themselves refused to take all these seriously.



Today many people find themselves already blessed with Christian faith. They are not lacking in the blessings that come to them through the Word of God and the service of the Church. But they prefer to listen not the message of the Lord and instead to the sweet promises of an easy life, a comfortable life, a life free of responsibilities and commitments. 



It is not God who closes the door, but people who refuse God who shut the door behind them.



Let us pray that as the door of heaven is flung open before us, as the door of mercy beckons to us, we may also have an open heart to follow the Lord and not other voices and influences in the world.


Friday, August 12, 2016

20TH SUNDAY IN ORDINARY TIME C

-->
FIRE! FIRE!

Terrible things happen when there is a fire. Properties are destroyed, lives are lost, so much ruin left behind. That is why there is a fire prevention month each year, specially during summer. 

But there is one thing positive that happens when there is a fire. The community suddenly becomes awake. The community becomes united. People forget even their animosities toward each other and start to help put out the fire. After the fire, people assist each other in building up from the ashes of the unfortunate event.

Today Jesus speaks about bringing fire to the world. it is not the fire of destruction but the fire that wakes people up, and propels them to action. It is the fire that makes make the best decision for their lives, leaving behind petty things and focusing on what is really important. That is why this fire can separate people from each other too, once what is most important become clear.

Sometimes events happen in our families or communities that may seem to be destructive and consuming fire. But then more than the harm, we soon find that there are many more good things that occur. Families are united by the birth of a special child. Death in the family brings home estranged members and starts reconciliation. A sickness can wake us up to our need for God and for other people.

Is there a fire in your life today? allow Jesus to stand in the midst of the fire and show us that good things can come even from the most devastating event of life.


IKA-20 LINGGO NG KARANIWANG PANAHON K

-->
SUNOG! SUNOG!



Terible ang dulot ng apoy, lalo na ng malaking apoy, ng sunog! kasiraan sa ari-arian, kamatayan, pagkawasak. Kaya merong buwang nakalaan sa pag-iingat laban sa sunog lalo na sa tag-init.



Pero isang magandang bagay ang nagaganap kapag may sunog. nabubuhay ang pamayanan. Nagkakaisa ang mga tao. nakakalimot tayo sa hidwaan at biglang nagtutulungan. Matapos ang apoy, tahimik na binubuo muli ang buhay.



Ngayon sinsabi sa atin ng Panginoon na magdadala siya ng apoy, ng sunog sa mundong ito. Hindi apoy o sunod ng pagkawasak kundi ng paggising, ng pagkilos. Ito ang apoy na tutulong sa ating gumawa ng magandang desisyon para sa ating buhay, na iwanan ang hindi mahalaga. Kaya nga ang apoy na ito ang maghihiwalay sa mga tao, lalo na kapag lumutang na ang tunay na mahalaga.



Minsan parang dinadalaw tayo ng apoy, ng sunog sa buhay natin. Pero higit sa pinsala, hindi ba’t mas maraming mga mabubuting bagay na dulot ito? Nagkakaisa ang pamilya sa pagsilang ng isang special child. Nagkakasundo ang magka-away kapag may kamatayan. Dahil nagkasakit, naaalala  muli ang Diyos at ang kapwa tao.



May apoy ba ngayon sa buhay mo? Hayaan mo ang Panginoon na tumayo sa gitna ng apoy at ipakita sa atin ang higit pang mabubuting magaganap sa gitna ng pagkawasak na nangyari sa ating buhay.


Thursday, August 11, 2016