OUR PARISH PRIEST

  Matapos mamatay ang isa kong mahal na kaibigan, ilang araw din akong nagpost sa social media ng kanyang larawan at mga ala-ala. Isa ding kaibigan ko ang nagsabi na tila daw nahihirapan na akong mag-move on. Pagdating sa kamatayan, iyong yugto na tinatawag nating pagluluksa, sino ba ang madaling mag-move on? Mahirap magpaalam at lalong mahirap kung alam mong ito na ang huling paalam.   Kung namatayan tayo ng isang mahal sa buhay, ng isang kapamilya at maging ng isang tunay na kaibigan, talagang dadaanan tayo sa madilim na yungib ng pagluluksa; anuman ang edad ng yumao, ano man ang ugali nito, anuman ang karanasan natin dito. At tayo din, anuman ang edad natin, katayuan o kalagayan, tinatamaan tayo ng lungkot, hinagpis, at kawalan. Ang kamatayan ay malungkot na pangyayari kahit saan mo mang anggulo ito sipatin. Subalit ang mangulila, ang mawalan ng isang tao na dati ay takbuhan mo, sandigan mo, kapalagayang-loob mo, at inspirasyon mo, ay karanasang hi...

  Dalawa ang uri ng pagpapatawad. Ang una ay ang “pagpapatawad mula sa kagustuhan.” Ito ang tahasang pagpili na, sa abot ng aking makakaya, anuman ang nararamdaman ko, pangangalagaan ko pa rin ang kapakanan ng nagkasala sa akin. “Sa abot ng makakaya” – mahalaga iyan kasi maaaring ayoko pa rin siyang makausap o ayoko na talaga makipag-ugnayan sa kanya ayon na rin sa aking pagkilatis sa kalooban ng Diyos (halimbawa kung marahas o bayolente ang tao). Subalit sa abot ng aking makakaya, pipiliin ko pa ring magpatawad dahil ito ang aral ng ating Panginoong Hesus sa atin. Hindi ba’t nang magtanong si San Pedro kung pitong beses bang dapat magpatawad (Mt. 18:21-22), ang tugon ng Panginoong Hesus ay hindi pito kundi pitumpung pitong ulit (70x7)… o huwag namang magsimulang magbilang. Iyon namang “pagpili” ay mahalaga din. Ang “pagpapatawad mula sa kagustuhan” ay malayang pagpili ng isang bagay na alam kong tama dahil mula ito sa Diyos.   Ikalawang uri ay ang “p...

    Kung punung-puno ka na at tila said na talaga sa ugali ng asawa ko, may mga paraan para dalhin mo ito sa panalangin.   Maaari mong hilingin sa Diyos na ipakita sa iyo kung gaano kahalaga sa iyo ang iyong asawa. Pagninilayan mo ang mga mabubuting ginawa niya sa iyo, ang magagandang ala-ala ninyo sa mga nagdaang taon, at pasasalamatan mo ang Panginoon sa bawat bagay na ito.   Maaari mo din hilingin sa Panginoon na ipakita sa iyo ang paraan ng pagpapahayag mo ng pag-ibig mo sa iyong asawa. Upang panatiliing sariwa ang pagsasama, maaari mong subukan ang mga bagong paraan ng pagpaparamdam nito sa kanya. Sulatan mo ba siya ng isang liham, o maikling note, o bigyan ng kahit maliit na regalo. Maaari ka sigurong magsipag pa ng konti sa pagtulong sa gawaing bahay. O kaya magbigay ng konting papuri sa mga ginagawa niya.   Maaari mo ding ipagdasal ang iyong asawa, itaas siya sa panalangin at hilinging ang basbas ng Panginoon para sa ka...

      LORD, GALIT AKO SA SARILI KO     https://www.ourparishpriest.com/2022/11/ano-isyu-mo-part-1-lord-galit-ako-sa-sarili-ko/   LORD, GALIT AKO SA ISANG TAO!   https://www.ourparishpriest.com/2022/12/ano-isyu-mo-part-2-lord-galit-ako-sa-isang-tao/   NAKA-STRESS TALAGA, LORD!   https://www.ourparishpriest.com/2022/12/ano-isyu-mo-part-3-nakaka-stress-talaga-lord/   LONELY AKO NGAYON, LORD!   https://www.ourparishpriest.com/2022/12/ano-isyu-mo-part-4-lonely-ako-ngayon-panginoon/   PANGINOON, PAGOD NA PAGOD AKO!   https://www.ourparishpriest.com/2022/12/ano-isyu-mo-part-5-panginoon-pagod-na-pagod-ako/   LORD, AYOKO SIYANG MAMATAY!   https://www.ourparishpriest.com/2023/01/ano-isyu-mo-part-6-lord-ayoko-siyang-mamatay/       LORD, PROBLEMA KO ANG ASAWA KO!     https://www.ourparishpriest.com/2023/01/ano-isyu-mo-part-...

  Tumawag ang asawa ng aking kaibigan na nasa ospital dahil tila mas malala ang sitwasyon ng kanyang kalusugan noon. Dahil malayo, kinausap ko na lamang sa video call ang aking kaibigan. Kitang kita ko ang hirap at pagod sa kanyang mukha, na hapis na hapis na at wala nang kulay at laman tulad dati.   Kinausap ko siya at inanyayahang isuko sa Panginoon ang kanyang buhay at ipagkatiwala sa Diyos ang kanyang pamilya, lalo na ang mga anak na minamahal. Higit sa lahat, nais kong alalayan ang kaibigan ko na ialay na sa Panginoong Hesus ang kanyang buong puso, kaluluwa at katawan dahil mahigit isang taon na siyang nakikipagbuno sa karamdaman niya.   Matapos ko siyang gabayan sa panalangin, humingi ako ng isang pabor sa kanya. Ngitian mo naman ako sabi ko. At sa kabila ng hirap niyang dinadanas, bilang isang tunay na kaibigan, hindi niya ako binigo. Ngumiti siya at muli kong nakita ang mukhang naging bahagi ng aking buhay, ang masiglang mukha ng isang k...

  Kung napapagod na ako at tila natatabunan na ng mga pangyayari sa paligid, tatlong biyaya ang hihilingin ko sa Diyos. Una, pabayaan nawa niya akong mamahinga sa kanyang mga bisig; dumantay sa kanyang mga braso. Maaari kong isipin na ang Diyos ay tila ang aking lolo o lola na kalung-kalong ako noong kabataan ko sa kanyang tumba-tumba, at hinihilot ang aking sugat habang bumubulong ng mga salita ng pagmamahal sa aking tainga. Ito siguro ang tunay kong kailangan sa Diyos ngayon. Ikalawa, hihilingin ko sa Panginoon na ibigay niya sa akin lahat ng paghilom na aking kailangan sa isip at puso ko ngayon. Alam kong gagawin niya ito dahil sa aking pananampalataya, subalit kapag tila natatabunan na ako ng maraming alalahanin, dapat ko itong lalong maalala upang makatawid ako sa isa na namang bagong araw. Alam kong kaya kong mabuhay ng isa pang araw dahil bukas ay hihilumin at palalakasin ulit ako ng Panginoon. Ikatlo, hihilingin kong hipan ako ng Panginoon ng isang bag...

  Nakakagulat na minsan napapansin na lang nating bigla tayong nakakaramdam ng pangungulila o loneliness. Hindi lang mga taong nag-iisa ang dumadanas ng loneliness. Pati mga may asawa at pamilya; maging iyong nakatira sa community at laging napapaligiran ng mga tao, nagiging lonely din. May mga tanging pagkakataon na dumarating ang pangungulila sa ating buhay, at isa na dito ay ang panahon ng Adbiyento at Kapaskuhan. Oo nga’t masaya ang panahong ito pero bakit parang ito din ang panahon na bigla na lang tayong nangungulila sa mga tao, sa mga lugar, sa mga karanasang bumabalik sa isip natin? Sabi ng isang manunulat, bahagi ng Pasko ang tinatawag na Christmas sadness, na walang ibang kundi Christmas loneliness. Nangyayari ba ito sa iyo? May panahon bang lonely ka?   Ang pangungulila ay ang pakiramdam ng paghahanap sa isang hindi maipaliwanag. Ikot ka nang ikot sa bahay na hindi mapakali; naghahanap sa address book ng cell phone mo kung sino ang puwedeng taw...

Kung nagre-reklamo tayo sa sarili, sa Diyos at sa iba na stressed na tayo, siguro may dalawa tayong pagpipilian: una, magbawas ng pasanin sa buhay at tumigil sa kare-reklamo, at ikalawa, basta tumigil lang sa kare-reklamo. Kalimitan, ang stess o burnout ay nasa ating isip. Nakakatuwa minsan pagmasdan ang isang tao na nagsasabing stressed siya pero wala namang ginagawa. Naaapektuhan lang niya ang mga nasa paligid niya ng pagiging negative! Maaari ngang busy o baka hindi busy, pero tiyak na ang kanyang sobrang pag-iisip ng stress ay hindi nakakatulong sa kanya. Tila hindi sa labas galing ang kanyang problema kundi sa loob niya mismo, isang panloob na disposisyon o pananaw.   Ano kaya kung iisipin niyang hindi naman talaga siya sobrang busy at kayang-kaya niya ang mga gampanin niya? Kaya ko nasabi ito ay sa dahilang may mga taong tambak ang trabaho pero hindi naman nahahapo kundi nage-enjoy pa nga. Nangyayari din ito sa akin. Ang pagiging stress o hapo ay minsan...

  image from the internet... thanks! Tama lang magalit kapag ginawan tayo ng masama na walang anumang katanggap-tanggap na dahilan. Ang galit ay hindi mabuti at hindi din masama kung tutuusin. Minsan may magandang naibubunga ang galit. Halimbawa, isang ina na ang anak ay namatay dahil nasagasaan ng lasing ng drayber, dahil sa kanyang galit, ang nagsimula ng isang kilusan laban sa pagmamaneho kung nakainom ang isang tao. Maraming natutulungan ang grupong ito ngayon.   Subalit kahit ang makatwirang galit ay may panganib na taglay. Sa isip natin, ang galit ay isang depensa na nagbibigay sa atin ng kapangyarihan kapag pakiramdam natin wala tayong lakas sa harap ng isang kasamaang ginawa sa atin. Kung hindi tayo maingat, maaari tayong matali sa kapangyarihang dala ng galit.    Maaari tayong masanay sa masarap na lakas na nadarama natin kung tayo ay nagagalit. Kaya may mga taong pirmeng galit, laging palaban, laging nakasuntok o handang magmura; nak...

  image from the internet... thanks Isang dating survivor ng pagpatay ni Hitler sa mga Hudyo si Viktor Frankl at dahil dito itinalaga niya ang kanyang buhay sa pagtulong sa mga taong dumadanas ng depresyon upang makasumpong sila ng kahulugan at layunin sa buhay. Isa sa mga paraan na ginagamit niya sa mga taong nais magpakamatay ay tanungin sila: “E bakit nga ba hindi mo pa pinapatay ang sarili mo ngayon?”    Malupit na tanong talaga pero ang pakay niya ay matauhan ang kausap na sa kabila ng maraming taon at sa gitna ng maraming hirap, hindi pa siya natutuloy nagpapakamatay kasi nga may nakatagong layunin at kahulugan sa kanyang buhay na sapat upang manatili siyang buhay pa. Sabi ni Frankl, dapat daw nating hanapin ang bahagi ng ating buhay na pumipigil sa ating mag-suicide at alamin kung ano pa ang nag-uudyok sa ating kumapit sa buhay.   Kaya kung nandito ka at interesado ka sa mensaheng ito, ibig sabihin mahal mo pa rin ang sarili mo kahit pap...